Er zijn van die dagen dat ik mijn bed niet uit wil. Niet voor een jurk van Cora Kemperman, niet voor uitverkoop bij Hunkermoller. Niks , niets, niemand, allemaal oprotten.

De wereld gunt mij dat echter niet. En mijn gezin ook niet. Vol bezorgdheid steken zij hun hoofd om de deur. Gaat het? Vraagt Dochter-Lief met een triller in haar stem die er niet thuishoort. Niet lekker brom ik van onder de dekens. Heb je last van je arthrose? Nee, brom ik ondertussen nog dieper onder de dekens kruipend, want dan moet ik juist gaan bewegen als ik daar last van heb. Dochter-Lief druipt af, ik hoor beraad op hoog niveau plaatsvinden aan de keukentafel.

Lief komt naar boven. Wat heb je? Wil je sinaasappelsap? Nee, ik wil geen sinaasappelsap, ik heb een pestbui en geen zin in de wereld denk ik. Maar ik weet dat ja zeggen sneller gaat. Ja, lekker, mompel ik. Wat heb je dan? Geen zin zeg ik. Ik kom ondertussen onder de dekens vandaan. Ik heb het warm. Heb je koorts? Nee!! En waar is mijn jus? Lief druipt geergerd over zoveel onaardigheid af. Ik heb ondertussen mijn zin en het rijk voor mezelf alleen. Mijn rijk bestaat uit mijn bed met dekens. Meer heb ik niet nodig.

Ik heb geen getrippel gehoord wat hem heeft verraden maar plotseling is Kater daar en springt op mijn bed. Het bazinnetje in bed en veel ruimte over is een uitgelezen kans die hij niet wil missen. Luid snorrend kruipt hij tegen me aan. Hij is warm en ik heb er geen zin in. Ik schuif op. Ik heb ondertussen nog steeds geen jus en verdenk Lief ervan boos op me te zijn. Van Dochter-Lief weet ik het zeker, zij mag NOOIT schoolziek zijn en nu ben ik het wel. Ik ben JUF ik heb een voorbeeldfunctie hoor ik vanaf het voeteind woest mijn kant op komen. De andere kat komt ondertussen kijken wat er gaande is en en springt op het bed. Bovenop Kater die er eerder lag. Een titanenstrijd ontstaat op mijn benen, begeleid door Dochter-Liefs stem die mij verwijt dat door mij de katten nu OOK al ruzie hebben.

Ik ben gaan werken. Lekker rustig. Ik hoop dat thuis vanavond weer iemand tegen me praat….