Zo heftig als ik me kan verheugen op feestdagen, zo’n aversie heb ik tegen andere gebeurtenissen. Niet allemaal, sommige. Ik ben niet dol op mijn verjaardag, maar dan ben ik meestal net op vakantie, of een dagje weg, of onbereikbaar. Kerst, daar blijf ik voor thuis. In een joggingbroek en mijn pantoffels aan sla ik mij door de brunch. Diner doen we niet aan: veel te zwaar.

Dit jaar gaat dat veranderen. Ik moet een jurk aan en strikjes in mijn haar, want we gaan naar Lief’s moeder. Het is een schat, maar ik mag niet in joggingbroek komen dus het zal wel afzien worden… Maar we komen er zeker doorheen. Categorie: doenbaar.

Volgende week daar zit ik eigenlijk veel meer mee. Ik ga namelijk met Ex om tafel. Niet dat dat zijn keus is. Het is ons dwingend opgelegd omdat Dochter-Lief vastloopt. Wat ik in jaren niet voor elkaar kreeg, krijgt een Expert in 5 minuten voor elkaar. Okee, ze mocht dwingen en dreigen en dat kan ik niet. Ik vind het wel moeilijk. Na al die jaren frustratie…. Ter voorbereiding zie ik niets meer van hem. Hij neemt afscheid van onze Dochter op de hoek van de straat en laat haar de laatste meters zelf lopen. Kijk die mevrouw dwingt en dat neemt ie mij geloof ik kwalijk… Categorie: lastig.

En dan Lief. Zijn Kind is jarig. Zijn papieren Kind. Een Kind waar we het zo vaak over hebben, wat ik ken van foto’s van vroeger en een lege kamer in een kil huis. En uit documenten. Ik zie Lief’s verdriet en kan ik er niets aandoen dan luisteren en steunen. En hopen en kaarsjes en wierrook branden. Categrorie: moeilijk.

En dan de gebruikelijke dingen als ouderavonden waar ik niet veel van verwacht want Dochter-Lief scoort niet conform verwachting op de Middelbare. En op de een of andere manier vinden de Juf en Ex dat ik daar NU iets aan moet doen. Het hele huishouden hier draait nu al om haar, maar soit we doen er nog een dotje bij. Categorie: ik zet een tandje bij.

Maar vandaag…. vandaag bleven we de hele dag in bed. Dochter-Lief bij papa en Lief en ik nog net zo verliefd als een half jaar terug. Een kadootje dat we elkaar vandaag gunden. Categorie: dat neemt niemand ons meer af.

En volgende week? alles komt maar zo als het moet. Ik doe wat ik kan en dat is dat.